Day 3 เที่ยวมรดกโลกหมีเซิน

 
ขออภัยมาอัพช้ามากๆ เนื่องจากคอมฯเจ๊ง ต้องทุบกระปุกไปถอยคอมฯใหม่มา
ขอบคุณมิตรรักแฟนสเปซที่เข้ามาเยี่ยมอ่านกันนะเจ้าค่ะ…

   เชิญติดตามชมตอนต่อไปได้เลยจ๊ะ 

 
เช้าวันใหม่ รีบตื่นแต่เช้าเผื่อมีเวลาเหลือจะได้ไปชมตลาดของที่นี่บ้าง
อาหารมื้อเช้าเราตกลงกันว่าจะหาทานกันเองตามสะดวก
มื้อเช้าของนุช งบ 40000 แต่ใช้ไปแค่ 10000 เองค่ะ
(แบบว่า ที่เหลือเอาไปซื้อแสตมป์อ่ะ คริ..คริ.. )
เราเลือกทานบะหมี่ฝั่งตรงข้ามโรงแรมเพราะเห็นสาวเจ้าของร้าน เตรียมตั้งร้านตั้งแต่เช้ามืด
มีลูกค้ามาทานไม่ขาด น่าจะใช้ได้
 
 
 
หลังจากอิ่มกันแล้วเราก็ยกพลขึ้นรถไปเที่ยวต่อกัน ณ มรดกโลกหมีเซิน(my son)
อากาศร้อนมากๆค่ะวันนี้ รูปหมู่ เสื้อสีสดกันมากๆ 
 

ยืมภาพหมู่จากพี่นิพนธ์
 

 

  
 ในที่สุดเราก็หาจนเจอ สิ่งศักดิ์สิทธิประจำคลับ…หามา 2 วันแย้ว
 
 
 เมืองนี้ การไปรษณีย์ท่าทางจะไม่ค่อยมีคนใช้บริการมาก
เลยไม่เห็นตู้แดง(ที่นี่เค้าเป็นตู้เหลือง) ตามข้างทาง หายากมาก
สงสัยเค้าจะใช้อินเตอร์เน็ตกันหมดแล้ว เราเลยต้องมองหา Post office แทน
 
 
กลับจากหมี่เซินเราเข้าเมืองฮอยอันอีกครั้งคราวนี้มองหาร้านทานข้าวก่อน
ได้คู่มือเที่ยวเวียดนามของน้องจุง เลยขับรถตู้ตามหาลายแทงร้านกัน
นี่คืหน้าตาไวท์โรสที่น้องจุงแนะนำ อร่อยดีนะ แป้งหนึบๆเหนี่ยวๆ
ร้านนี้มีเมนูแค่ 2 อย่างเท่านั้นค่ะ คือ ไวท์โรส และพิซซ่าเวียดนาม
 
 
ไวท์โรส รสชาติคล้ายๆฮะเก๋าบ้านเรา เนื่องจากทริปนี้มีคนไม่ทานหมู ไม่ทานเนื้อ
เราเลยสั่งเป็นไส้กุ้ง (ไฮโซเนอะ) มาทาน รสชาติก็อร่อยดี
มาชมพิซซ่าเวียดกันบ้าง แป้งบางเหมือนแป้งแผ่นเกี๊ยวเลยกรอบๆ
ส่วนหน้าก็ประมาณผัดเปรี้ยวหวานบ้านเราค่ะ
 
 
ร้านนี้มีเครื่องทำกาแฟแบบพื้นบ้านมาทั้งชุดเมื่อสั่งกาแฟค่ะ
คอกาแฟเยอะต้องชิมหน่อย เท่าที่สังเกตุที่นี่จะไม่ค่อยมีน้ำแข็งเหมือนบ้านเรา
พอเราสั่งน้ำแข็งเค้าต้องเอาถาดน้ำแข็งทำเองมาแกะน้ำแข็งให้เราด้วยค่ะ
 
 
พิซซาสอร่อยไหมต้องถามพี่ปาน (สายแข็ง) รู้แต่ว่าสั่งเพิ่มด้วยอ่ะ
 
 
จบจากมื้ออาหารกลางวัน เราก็ผจญภัยหาที่พักคืนนี้
ไม่รู้จริงๆว่าเค้ามีวานลอยกระทงกันคืนนี้
ทำเอาโรงแรมเกือบทั้งเมืองเต็ม (โรงแรมราคาถูกอ่ะค่ะ ราคาแพงยังพอมี)
เราก็วิ่งเข้าออกหลายๆโรงแรมจนได้ที่พักจนได้ เกือบนอนวัดซะแล้วซิ
หลังจากเสียเวลาหาโรงแรมไปนาน เราก็ขนกระเป๋าทิ้งไว้ในห้องพัก
แล้วก็ออกไปเที่ยวต่อค่ะ เราไปเดินชมเมืองเก่าฮอยอันตามเส้นทางประวัติศาสตร์
ซื้อบัตรชุดเข้าชมสถานที่ต่างๆแล้วเราก็เดินชมเมืองกัน
บรรยากาศเดินเที่ยวเมืองมรดกโลกฮอยอัน(ฉันรักเธอ) เมืองมันน่าหลงรักจิงๆอ่ะ
อันนี้เป็นวัดแห่งหนึ่ง กลิ่นไอวัดจีนล้วนๆเลย
 
 
 
แอบถ่ายเป็นหลักฐานบ้าง เดี๋ยวจะว่าไม่ได้มาจริงๆ
 
 
 
ชอบบ้านเมืองบนถนนสายนี้ บ้านเก่าๆแต่ละหลังเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ส่วนผู้คนก็ยังคงใช้ชีวิต แต่งตัวเหมือนอดีต
เลยค่อนข้างรู้สึกเหมือนเดินอยู่ในเมืองจำลองที่มีชีวิตจริงๆ ได้บรรยากาศมากๆ
 
 
เรียงแถวถ่ายรูปกันหน่อย (ยืมภาพจากล้องพี่นิพนธ์อีกรูป)
 
 
ตามด้วยคุณยายยิ้มหวาน (จิงๆ)
 
 
 
ป้ายิ้มหวานเพราะเราให้ป้าแกไป 10,000 ดองอ่ะ
ร้านขายของที่ระลึกก็เยอะมาก เป็นของประเภทงานฝีมือและศิลปะค่อนข้างเยอะ
 
 
แล้วก็สะพานญี่ปุ่น ไฮไลท์ที่ใครๆต้องไปถ่ายรูปด้วย
แอบเห็นคู่รักมาถ่ายภาพแต่งงาน เจ้าสาวชุดส้ม
โห..สีแรง พี่นุช(นู๋บัวไรบอกอยากยืมเจ้าบ่าวมาถ่ายคู่หน่อย คริ..คริ..)
 
 
 
หลังจากนั้นเป็นช่วงชุลมุน เพราะทุกท่านสลายเข้าร้านขายของ
ต่อของกันอย่างเมามันส์ คาดว่าหลังจากออกจากร้าน แม่ค้าคงต้องทานพาราฯซัก 1-2 เม็ด 555
 ส่วนสมาชิกที่มิใช่ขาช็อปมานั่งหม่ำเฉาก๊วยข้างทางรอไปพลาง
ป.ล. แม่ค้าที่นี่น่าจะเจอศึกกับลูกค้าคนไทยมาเยอะ พูดภาษาไทยคล่องมากค่ะ
 
 
 
ต่อด้วยอาหารมื้อค่ำ ขอขอบคุณพี่แมนกับน้องจุงที่ช่วยหาร้านอร่อยให้เราได้ทาน
เพราะสาวๆหมดแรงไปกับการต่อของ และอากาศที่ร้อนมากๆ…
 
 
 
ก่อนมื้อค่ำคิดว่า ทานกันเสร็จคงหมดแรงกลับที่พักกัน ที่ไหนได้ แรงมาอีก…
ไปชมงานลอยกระทงของที่นี่ต่อ ไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าลอยกันวันนี้ …
 กระทงก็ 2000 เอง (ใช่ไหมหนอ ไม่ได้จ่ายตังค์อ่ะ)
เค้าทำกันง่ายมากเลย แค่กระดาษตัดแล้วแม็คเย็บ จุดเทียนตรงกลางเสร็จ
 
 
 
ตบไฟแฟลซใส่ก็จะเห็นเพื่อนกับกระทงเรียงแถวเป็นนายแบบนางแบบกันแบบนี้อ่ะ
 
 
 
หลังจากนั้นก็แวะไปชมเวทีการแสดง มีการแสดงระบำพอดีเลย
 
 
 
ส่วนอันนี้เก็บภาพมาฝากหนุ่มๆ คาดว่าเธอจะเป็นดาราของเวียดนาม
 เพราะมีคนรุมขอถ่ายภาพเยอะมาก เราเลยขอถ่ายเธอบ้าง
 
 
 
เดินจนเหนื่อย….
โครคิดว่าเมืองโบราณอย่างนี้ทุกอย่างจะโบไปหมด ไม่จริงค่ะ
ดูหน้าตาเค้กที่เราแวะทานกันจิ นี่มันเค้กหน้าตาไฮโซเหมือนในโรงแรมบ้านเราชัดๆ
ราคาก็ไม่แพงเท่าไหร่ 25000 (ประมาณ 50 บาท)
 อันนี้เป็นเค้กที่นุชสั่ง Passion&Choco Cake อร่อยมากๆ
เสาวรสด้านหน้าเปรี้ยวได้ใจ ตัดกับความหวานนุ่มของช็อคโกแลต ต้องลอง ต้องลอง ^_^
 
 
 
พี่นุชขอไอศครีมโฮมเมดเย็นๆชื่นใจแทน
 
 
 
ทั้งเหนื่อย ทั้งง่วง แต่ชาวคณะ ยังแวะกันต่อได้อีก นับถือ นับถือ
(กลับถึงห้อง หลับกัน…เงียบกริบเลย)
 
 
 
อันนี้เป็นสภาพรอรถมารับกลับโรงแรม..เดินกันแทบไม่ไหวแล้ว
…เหนื่อยแต่สนุกเนอะ
 
 
หมดไปอีก 1 วันจ๊ะ
 
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s