Day 1 : ข้ามแดนไทย-ลาว-เวียดนาม มุ่งสู่เมืองเว้

 
เนื่องจากวันหยุดยาวช่วงวันเข้าพรรษา พี่แมนแห่งชมรมเรารักโปสการ์ด
เลยจัดทริปเที่ยวเวียดนามกลาง อันได้แก่ เว้-ดานัง-ฮอยอัน
เข้าทางเลย อยากไปฮอยอันกับเว้อยู่ในใจ แต่จะชวนเหยื่อใกล้ตัว
พอรู้ว่าเป็นเวียดนาม ต่างพากันส่ายหัว เพราะไม่อยากเจอฝูงมอเตอร์ไซด์เต็มถนนอีก
ว่าแล้วก็รีบส่งใบลางาน แล้วลงชื่อไปเที่ยวกับเค้าทันที (ใจง่ายเนอะ)
แล้ววันเดินทางก็มาถึง วันที่ 3 กรกฎาคม อุตส่าห์เปลี่ยนวันหยุดมาหยุดศุกร์
พื่อที่จะได้เตรียมตัวออกจากบ้านแต่เนิ่นๆ เพราะไม่อยากไปสายให้เพื่อนๆประทับใจ
แต่รถก็ดันไปติดอยู่หน้าหมอชิตใหม่ เห็นท่าว่าจะสายมากแน่ๆเลยโดดขึ้นมอเตอร์ไซด์
วิ่งย้อนเข้าสู่หมอชิตแทน 555 พึ่งรู้ว่าการเดินทางไปต่างจังหวัดช่วงเทศกาลมันเป็นอย่างนี้
นี่เอง คนเยอะมากๆค่ะ ดีที่หาเพื่อนในกลุ่มเจอก่อน ไมงั้นหลงแย่เลย
หลังจากดีใจที่สมาชิกมาครบทันเวลา ขึ้นรถกันทุกคนแล้ว
ราก็ต้องนั่งรอ รอ รอ รอรถออกจากท่า
จากเวลาที่ควรจะออก 9.30น. เวลาออกจริง 11.00น.
ใครรู้ตัวว่าชอบไปขึ้นรถสาย ไปไม่ตรงเวลานัด ขอเชิญใช้บริการบริษัทนี้เลยนะค่ะ
สหพันธ์ร้อยเอ็ด เพราะเค้าใจดีมาก ให้ลูกค้าทั้งคันรถรอลูกค้า 1 คนตั้ง 1 ชม.ครึ่ง
เล่นเอาตารางเที่ยวของพวกเราปั่นป่วนไปหมด จากเวลาที่เราต้องเดินทางไปถึงมุกดาหารตั้งแต่ 7 โมงเช้า ได้เลื่อนเป็นเวลา 10โมงเช้าแทน
งานนี้พี่แมนหัวหน้าทัวร์ของเราเลยต้องแก้ปัญหา
ด้วยการเพิ่มค่าแรงให้รถตู้วิ่งจากฝั่งลาวเข้ามารับเราถึงมุกดาหารแทน เพื่อประหยัดเวลา
 หลังจากขนสัมภาระขึ้นรถเรียบร้อย เราก็มุ่งหาร้านอาหารเพื่อทานข้าวเช้ากันก่อนเลย
แต่ละคนหิวจนตาลาย ได้อาหารอีสานรสแซ่ปเพิ่มพลังเรียบร้อย
เราก็มุ่งหน้าผ่านด่านเพื่อเดินทางเข้าประเทศลาว
 
บรรยายกาศ ข้ามแดน ก้มหน้าก้มตาเขียนใบผ่านแดนกันน่าดูเลยค่ะ
 
 
 
 ด่าน ด่าน ด่าน (ด่านอะไรบ้างก็ไม่รู้อ่ะ)
ทั้งด่านไทย-ลาว ลาว-เวียด วันเดียวอยู่ 3 ประเทศเลย
 
 
 
เว้ เป็นเมืองเอกของจังหวัดถัวเทียน-เว้ สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
และเคยเป็นเมืองหลวงเก่าในสมัยราชวงศ์เหงียนช่วงปี พ.ศ. 2345-2488
มีชื่อเสียงจากโบราณสถานที่มีอยู่ทั่วเมือง จำนวนประชากรอยู่ที่ประมาณ 340,000 คน
เมืองเว้ตั้งอยู่ในเวียดนามตอนกลาง ริมฝั่งแม่น้ำหอม
 ถัดเข้ามาในแผ่นดินจากริมฝั่งทะเลจีนใต้เพียง 2-3 ไมล์ ห่างจากกรุงฮานอย
ไปทางใต้ประมาณ 540 กิโลเมตร และห่างจากโฮจิมินห์ซิตีไปทางเหนือประมาณ 644
กิโลเมตร หลังจากเข้าโรงแรมที่พัก Phu An Hotel เรียบร้อยแล้วเราก็ไปทานอาหาร
เวียดนามกัน อาหารมื้อแรกที่เวียดนาม ร้าน ONG TAO
เป็นร้านเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงของที่นี่ บรรยากาศแบบร้านอาหารจีน อาหารอร่อยใช้ได้ค่ะ
 
 
 
อาหารมาเสริฟ์เราก็ต้องเก็บภาพกันก่อน หลังจากนั้นก็ลงมือ
เวลาผ่านไปไม่นาน สภาพอาหารก็เหลือแต่จานอย่างที่เห็น
 
 
 
อิ่มแล้วเราก็ได้เวลาบริหารร่างกาย ไม่ไกลจากร้านเราก็เดินไปถึงสะพานตรังเทียน
 สะพานตรังเทียน ซึ่งจะเปิดไฟสลับสีไปมาเหมือนรุ้งสลับสี คริ..คริ..
ถ่ายภาพโหมดกลางคืนนี่มันยากยิ่ง ต้องใช้ตัวช่วยประเภทวางกับพื้นแล้วตั้งเวลาถ่าย
 
 
 
หลังจากอิ่มกับบรรยากาศริมน้ำ ชมสะพานจนจุใจ เราก็ข้ามไปฝั่งตรงข้ามดู
ดูว่ามีอะไรอยู่อีกฝั่งนึง 555 เจอห้างยังเปิดให้บริการอยู่ ชื่อห้างตรังเทียนพลาซ่า
ว่าแล้วก็แวะหาน้ำเย็นๆทานให้ชื่นใจหน่อยเถอะ อากาศที่นี่ร้อนอบอ้าวมากๆ
แต่หนุ่มสาวชาวเวียดก็ยังออกมาเดินเล่นกันทั่วเมือง เข้าเคเอฟซี ไม่ขายน้ำแยก
เลยเข้าร้าน Lottoria แทน (เป็นร้านคล้ายกับแม็คฯ+เคเอฟซี)
ได้กาแฟสำหรับคอกาแฟ ส่วนเราก็ได้น้ำมะนาวรสเข้มมาคลายร้อน
ส่วนอีกกลุ่มยังไม่ได้น้ำเย็นๆ ระหว่างกลับโรงแรมก็แวะลองน้ำแข็งใสของชาวเวียด
 ใส่ทุกอย่างราคา 5000 ดอง(10บาท) ที่เห็นๆก็มีน้ำแข็งล่างสุด
ตามด้วย ถั่วเขียวต้ม ลูกบัว เต้าส่วน ฯลฯ ดูไม่ออกว่าเป็นอะไรบ้าง
คนชิมบอกว่าอร่อยดีเหมือนกัน
 
 
 
หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับห้องพัก เราแบ่งกันนอนห้องละ 2คน
เราจับคู่กับยุ้ย เรือใบลำน้อย ในฐานะที่บ้านใกล้กัน (เกี่ยวไหมเนี่ย) 555
 
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to Day 1 : ข้ามแดนไทย-ลาว-เวียดนาม มุ่งสู่เมืองเว้

  1. ApPlE says:

    กลับไปนุชจะไปเวียดนามบ้าง กร๊ากกกกกกกกก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s