อย่าปล่อยให้เค้าจากไปโดยไม่รู้อารัยเลย… (มันโดน❤)

 

        อย่าปล่อยให้เค้าจากไปโดยไม่รู้อารัยเลย…

 

       ผมนั่งเรียนวิชาภาษาอังกฤษ
       ผมนั่งมองหญิงสาวข้างๆผม
       เธอคือคนที่ผมเรียกว่า   "เพื่อนรัก"
       ผมจ้องมองไปที่ผมยาวราวกับเส้นไหมของเธอและอยากให้เธอเป็นของผม
       แต่เธอไม่ได้คิดกับผมแบบนั้น
       ผมรู้….หลังเลิกเรียนเธอเดินเข้ามาหาผมเพื่อจะขอยืมโน๊ตที่เธอจดไม่ทันในวันนี้
       ผมยื่นโน๊ตให้ไป เธอตอบกลับมาว่า "ขอบใจ"
       และจูบลงที่แก้มของผม
       ผมอยากจะบอกเธอให้รู้ว่าผมไม่ต้องการเป็นแค่"เพื่อน"
       ผมรักเธอแต่ผมก็อายเกินไปที่จะบอก
       และผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น
       
       เกรด 11
       โทรศัพท์ดังขึ้น ปลายทางของคนที่โทรมาก็คือ "เธอ" นั่นเอง
       เธอกำลังร้องไห้และพร่ำบ่นไม่ยอมหยุดว่าคนรักของเธอหักอกเธอเช่นไร
       เธอขอให้ผมไปหาเพราะเธอไม่อยากอยู่คนเดียวและผมก็ไป
       ผมนั่งอยู่ข้างๆเธอที่โซฟา
       จ้องมองไปยังดวงตาที่อ่อนโยนของเธอและอยากให้เธอเป็นของผม
       
       2ชั่วโมง กับการนั่งดูหนังที่ Drew Barrymoreเล่นกับมันฝรั่งอีก3ถุง
       เธอก็ตัดสินใจเข้านอน
       เธอมองมาที่ผมและพูดว่า"ขอบใจนะ" และจูบลงที่แก้มของผม
       ผมอยากจะบอกเธอให้รู้ว่าผมไม่ต้องการเป็นแค่"เพื่อน"
       ผมรักเธอแต่ผมก็อายเกินไปที่จะบอก
       และผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น
       
       ปีสุดท้าย
       ก่อนวันของงานพรอม(Prom)เธอเดินมาหาผมที่ล็อกเกอร์ 
       "คู่เดทของฉันมันห่วย" เธอพูดขึ้น
       เขาจะไม่ยอมไปงานพรอมกับเธอ และผมก็ยังไม่มีคู่เดท 
       ตอนสมัยอยู่เกรด 7
       เราเคยสัญญากันว่าถ้าคนใดคนหนึ่งยังไม่มีคู่เดท
       เราจะไปงานพรอมด้วยกันในฐานะ "เพื่อนรัก" 
       และเราก็ตกลงเป็นคู่เดทในงานพรอมด้วยกัน
       คืนวันงานหลังจากเลิกงานแล้ว
       ผมยืนอยู่ที่บันไดหน้าบ้านของเธอ
       ผมจ้องมองเธอ เช่นเดียวกับเธอ
       ที่ยิ้มให้ผมและจ้องมองกลับมาที่ผมด้วยดวงตาสดใสของเธอ
       ผมอยากให้เธอเป็นของผม
       แต่เธอไม่ได้คิดกับผมแบบนั้น
       ผมอยากจะบอกเธอให้รู้ว่าผมไม่ต้องการเป็นแค่"เพื่อน"
       ผมรักเธอแต่ผมก็อายเกินไปที่จะบอกและผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น
       
       วันจบการศึกษา …
       วันเวลาผ่านไป 

       จากวันเป็นสัปดาห์
       จากสัปดาห์เป็นเดือน 
       ก่อนที่ผมจะทันกระพริบตามันก็เป็นวันจบการศึกษาแล้ว
       
       ผมมองดูเรือนร่างอันสมส่วนของเธอลอยขึ้นไปบนเวทีราวกับนางฟ้า

       เพื่อรับประกาศนียบัตร
       ผมอยากให้เธอเป็นของผม แต่เธอไม่ได้คิดกับผมแบบนั้น
       
       ผมรู้…ก่อนที่ทุกคนจะกลับบ้าน
       เธอเดินเข้ามาหาผมในชุดครุยและหมวก
       และเธอร้องไห้เมื่อผมกอดเธอ
       จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นจากไหล่ของผมและพูดว่า
       เธอเป็นเพื่อนรักของฉัน ขอบใจนะ"
       และจูบลงที่แก้มของผม
       
       ผมอยากจะบอกเธอให้รู้ว่าผมไม่ต้องการเป็นแค่"เพื่อน" 
       ผมรักเธอแต่ผมก็อายเกินไปที่จะบอก และผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น
       
       2-3ปีต่อมา
       
       ตอนนี้ผมนั่งอยู่ที่เก้าอี้แถวในโบสถ์
       เธอคนนั้นกำลังจะแต่งงาน
       ผมนั่งมองเธอพูด "ฉันรับค่ะ" 
       และไปสู่ชีวิตใหม่ของเธอ
       เธอแต่งงานกับชายคนอื่นไปแล้ว
       ผมอยากให้เธอเป็นของผม
       แต่เธอไม่ได้คิดกับผมแบบนั้น
       
       ผมรู้..ก่อนเธอจะนั่งรถออกไปเธอเดินมาหาผมและพูดว่า "เธอมางานของฉัน!"
       และพูดว่า "ขอบใจนะ" และจูบลงที่แก้มของผม
       
       ผมอยากจะบอกเธอให้รู้ว่าผมไม่ต้องการเป็นแค่"เพื่อน"
       ผมรักเธอแต่ผมก็อายเกินไปที่จะบอก
       และผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น
       
       งานศพ
       หลายปีผ่านไป
       ผมก้มหน้ามองโลงศพของผู้หญิงที่เคยเป็น "เพื่อนรัก"ของผม
       ในงานศพพวกเขาได้อ่านสมุดบันทึกของเธอทั้งหมดที่เธอเคยเขียนไว้สมัยเรียน
       ไฮสคูล
       และในสมุดบันทึกเขียนไว้ดังนี้
       
       ฉันจ้องมองเขาและปรารถนาให้เขาเป็นของฉัน
       แต่เขาไม่ได้คิดกับฉันแบบนั้น
       
       ฉันรู้..ฉันอยากจะบอกเขาให้รู้ว่าฉันไม่ต้องการเป็นแค่ "เพื่อน"
       ฉันรักเขาแต่ฉันก็อายเกินไปที่จะบอก
       และฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น
       ฉันปรารถนาให้เขาบอกว่า เขารักฉัน
       และฉันก็ปรารถนาอยากจะบอกเขาเหมือนกัน
       ฉันคิดกับตัวเองและร้องไห้
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ
       ฉันรักเธอ

       
       
       รักใครก็บอกเขาไปซะก่อนที่เขาจะไม่ได้อยู่ฟังคำนั้นจากเราอีกต่อไป
       หรือบอกเขาก่อนที่เราจะไม่มีโอกาสได้บอกอีกต่อไป 
       
       ใครจะรู้…คนที่คุณคิดว่า เขาไม่ได้รักคุณเลย
       ใจจริงแล้วเขาเองอาจรู้สึกแบบเดียวกับคุณก็ได้
       ไม่บอกรักแล้วจะรู้ใจกันได้อย่างไร?  

 

Thank you น้อง Dino นะที่ Fwd เรื่องซึ้งๆมาให้อ่านนะจ๊ะ 

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to อย่าปล่อยให้เค้าจากไปโดยไม่รู้อารัยเลย… (มันโดน❤)

  1. Unknown says:

    ^^^^^^^^^^^^^^^^^
    แง้ แง้ แง้ เศร้าจัง!!!!
    แต่ทำไงได้ล่ะ
    ถ้าลองมันไม่กล้าบอก
    มันก็ไม่กล้าอยู่นั่นแหล่ะ
    ~~~~~~~~~~~~~~~~~
    ถึงได้แห้วมา 20 กว่าปีแล้วไง
    ~~~~~~~~~~~~~~~~~

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s